Cambodia

En we zijn weer terug in Bangkok. Vermoeid, dat zeker, maar ook een hoop ervaringen rijker. Wat is Cambodia een mooi land zeg. Het is moeilijk te geloven dat er niet lang geleden 3 miljoen mensen zijn gedood tijdens het Pol Pot regime, zo prachtig is het land en zo vriendelijk de mensen. Het enige wat wij er van gezien hebben is een toren van bijna 9000 menselijke schedels die zijn opgegraven in de slachtvelden buiten Phnom Penh. Daar werden gevangenen naartoe gebracht om gedood te worden. Veelal met knuppels en bijlen om kogels uit te sparen. Een gewelddadige geschiedenis dus...

In retrospect was het dus ook niet helemaal gepast dat we voor die slachtvelden te bekijken naar een schietbaan zijn geweest om daar met een AK47 (ook wel bekend als de kalashnikof) te schieten. Wat een geweld zit er in zo'n geweer. Dat had ik nooit gedacht. De klap die het geeft als je zo'n kogel schiet. De kracht van de terugslag... Ik had nog nooit met een vuurwapen geschoten, dus mijn enige referentiekader waren de vele films waarin over het scherm heen geknalt wordt. Die doen de realiteit geen recht aan.

De echte attractie van Cambodia was, natuurlijk, Ankor Wat. Dat is een reusachtige Hindu-buddistische tempel (het grootste religieuze gebouw ter wereld zelfs) die in de jungle in het noorden van Cambodia staat. Van De 9e tot de 14e eeuw hebben de Khmer (de cambodianen) zo'n beetje heel Zuid-Oost Azie geregeerd. Grote koningen en veroveraars hebben altijd de neiging om megalomane tempels te bouwen en ook de Khmer waren geen uitzondering op deze regel. Honderden tempels van Zware, zandstenen blokken liggen verspreid door de jungle. Sommigen half opgegeten door de tropische planten en bomen, wat een unieke uitstraling geeft. Zo zijn we in 'The Green Temple' geweest, die helemaal overgroeid is. In die tempel zijn vele films zoals de kwaliteisfilm 'Tombraider', gefilmt. Dikke wortels die over eeuwenoude reliefen heen groeien en langzaam de stenen muren kapotpeuteren... Het ziet er uit zoals in fantasiefilms en stripboeken.

We hebben ons door twee cambodiaanse jongens op scooters laten rondsjeezen van tempel naar tempel naar dorpje. De warme, tropische lucht op ons voorhoofd (inmiddels zwaar verbrand) en het voorbijsnellende, groene landschap waren al een ervaring op zich. Het is een goeie manier om het land te zien. De rijstvelden. De bruine rivieren waar kinderen in badderen. De 'benzinestations' waar flessen whiskey met diesel staan uitgestald. De armoede tegenover de rijkdom van het land. En dan de eeuwenoude cultuur die zijn stempel op het land gezet heeft. Cambodia is een speciaal land.