Mobiel

Daar rijdt mijn auto. Een vriendelijke australier achter het stuur. Daar gaat ie dan. De bocht om en weg is ie. Ik sta langs de weg.

Het is gek. Ik ben nooit een autofiel geweest. Auto's zijn gebruiksvoorwerpen om van punt A naar punt B te komen. Het is belachelijk om een soort van band met je auto op te bouwen. Toch... de achtduizend kilometer die ik heb heb afgelegd in mijn robuuste bolide hebben precies dat gedaan. Ik was gehecht aan die rode rakker, aan de Matmobiel, mijn Shaggin' Wagon. Ik heb een fijne tijd gehad in die auto. Vanaf Byron Bay helemaal naar Cairns en vanaf daar naar Darwin over de meest obscure wegen. Het gevoel van vrijheid dat er bij kwam. Die onafhankelijkheid waar ik zo gesteld op ben.

Het enige wat ik er nu nog van over heb is het geld in mijn portemonnee. Al die tijd heb ik steeds mijn autosleutel in mijn portemonnee bewaard. Nu zit het er niet in. Zelfs met dat geld heb ik het gevoel alsof er een klein vacuum in mijn broekzak zit.

En ik heb een hele hoop zooi uit mijn auto moeten slepen. Dat past nooit allemaal in mijn rugzak. Een tas vol met boeken, een bodyboard... Dat moet ik ook weer allemaal kwijt zien te raken. Mijn auto was een handige reiskoffer.

Ik ben nu dus een koffer en een auto armer (en een CD-speler. Wat nu te doen met mijn muziek?). En wat centen rijker, hoewel ik minder heb gekregen dan ik had gehoopt. Ik heb mijn auto laten controleren, en ik bleek een nieuwe koppeling nodig te hebben en er zat een lek in de uitlaat. 'Je mag blij zijn als je er duizend dollar voor krijgt in deze staat' en dat is wat ik er voor heb gekregen. Een ralistische prijs dus, maar wel slechts een derde van wat ik er voor betaald heb.

Aan de andere kant, jeweetwel, die kant vanwaar je het ook zou kunnen bekijken. Vanaf die kant gezien dus heb ik juist extra vrijheid gekregen met deze transactie. Ik zit niet meer vast aan mijn auto. Alles wat ik heb, zit nu in mijn kamertje 15C in Chili's Backpackers, Darwin. Ik hoef niet meer te wachten tot mijn auto is verkocht. Ik kan nu op een vliegtuig stappen zonder een auto achter te laten. Mijn auto is niet meer. Het is nu zijn auto.

Zo komt er aan dit hoofdstuk weer een einde.
En kan er een nieuw hoofdstuk beginnen.