Ceder Creek Falls

Ik had eigenlijk al veel eerder over mijn ervringen in 'Ceder Creek Falls' willen schrijven. Het is een plek die mij heeft teruggebracht naar mijn mooiste kwajongensjaren. Het is een plek die de aap in mij deed loskomen. Het is een plek om avonturen te beleven. Ceder Creek Falls is een waterval, maar niet zomaar een waterval. Het is de mooiste plek die ik in Australie heb gezien... en ik heb inmiddels veel wonderschone dingen gezien.

Het is de 14 meter hoge waterval. Het is het koele meer er onder. De prachtige jungleplanten die er om heen groeien. Het is het steile pad naar boven. Het is de prachtige rotspartij bovenaan de waterval waar ik eindeloos van rots naar rots ben gesprongen. Het zijn de tientallen watervalletjes en poeltjes die bubbelen als champagne die boven, in de beek te vinden zijn. Het zijn de klauterpartijen over de vele rotsen en door het water. De urenlange verkenningstocht langs en over en door en boven de beek. Het stelletje dat ik per ongeluk betrapte terwijl ze van de natuur en elkaar aan het genieten waren. Het is dit allemaal en meer die deze plaats zo fantastisch maken.

En de sprong...

Het is jammer, heel jammer, dat er geen geluid bij deze foto is geincludeert. Als dat het geval was geweest dan hadden jullie gehoort hoe ik in koelbloedigheid en stilte naar beneden ben gesprongen en niet, zoals anderen dat misschien zouden doen, een luide kreet heb gestiet die op kwam borrelen uit het meest primitieve gedeelte van mijn brein en door toeschouwers wellicht als een 'evil scream' beschreven zou kunnen worden.

De dagen die ik hier heb doorgebracht voelde ik me me weer helemaal een klein jongetje dat op verkenningstochten gaan en 'commando' speelt. Water en rotsen en planten. Zwemmen en springen en klimmen. Het is alles wat je nodig hebt om het hart weer te laten voelen waarom het klopt.

Food for the Soul

Port Douglas (en koala's?)

Er hangt hier een rustiek sfeertje van boetiekwinkeltjes en laid-backheid in het algemeen. Het lange strand met de tropische palmbomen ernaast die in de wind wiegen alsof ze in een bounty-reclame figureren. De marina met visrestaurantjes en duikwinkels. De tientallen touristeninformatiepunten die fel blauw gekleurd zijn met de vele duizenden flyers die allemaal roepen dat hun rifduiktours toch echt de aller, allermooiste zijn. Ze zeggen allemaal: 'Relax'.

Het dorpje ligt in een vallei alsof het uitgestrekt in een hangmat ligt. Een hangmat met een tropisch vruchtencoctail in de hand waar een parapluutje uitsteekt. En een veel te grote zonnebril. Iedereen is hier om te ontspannen en, oh ja, misschien ook wat te zien van dat prachtige Barrier Reef. Ja... het is hier extreem touristisch, maar het lijkt alsof dit het algemene rustpunt is voor iedereen. De ontspanning die als een luie nevel hier over de straten heen rolt is onweerstaanbaar. Zelfs de reiziger die op het meest abominabele schama zit weet hier rust te vinden.

Ook het hostel waar ik zit is ontzettend... chill. Chill is het enige woord dat het recht aandoet. Rondhangen is in dit hostel geperfectioneerd tot hoge kunst. Ik vermoed dat de grootmeester der chillmonniken ooit is afgedaald uit de bergen, nadat hij zijn extreem relaxede verlichting had berijkt, en toen dit hostel heeft opgericht. De eigenaars van het hostel verzekeren me dat het Doug was die dit heeft gedaan en dat hij gewoon een australier is, maar ik vermoed dat er meer aan de hand is.

Het was dan ook niet makkelijk om mij uit mijn hangmat te rukken gisteren en op jacht te gaan naar een baan, maar het is me gelukt en ik heb, terwijl door de marina slenterde, mijn naam achter gelaten bij diverse duikbedrijven. Als ik geen baan kan krijgen op een boot, dan neem ik een van de diverse banen in aan in de horeca die hier overal in de aanbieding zijn. Dinsdag hoor ik meer. Tot die tijd ben ik aan het hangen, loungen, chillen, relaxen, ontspannen en uitrusten.

Nog even een absurde notie: Ik heb gisteravond geslaapwandeld... En helaas niet in de ontschuldige, klassieke manier, maar ik heb de rust in mijn kamer flink verstoord. Ik heb tot drie keer toe geprobeerd bij een amerikaanse meisje in bed te kruipen terwijl ik mompelde over koala's waarna ik zei dat ik frisse lucht nodig had en toen ben ik naar buiten gelopen. Wat ik buiten heb gedaan weet ik niet want daar zijn geen getuigen van... Heel.... erg... vreemd...