Goed nieuws: Ik leef nog!

Beste vrienden.

Mijn excuses voor de miserabele staat van mijn blog. Ik heb heb jullie al veel te lang in het ongewisse gelaten van mijn doen en niet doen en het eventuele laten daarvan. Juist. Aan de andere kant is dit wel weer een goed teken. Het betekend namenlijk dat ik het hardstikke druk heb met alle verschillende dingen die er te doen zijn hier in Sydney? Wat voor dingen? hoor ik je vragen. Staat u mij toe om te antwoorden.

Ik zit in een heerlijk hostel midden in Kings Cross. Kings Cross is een berucht gedeelte van Sydney. Het is als het ware het 'Red Light District' van Sydney, maar dan zonder de rood verlichte ramen. Grappig genoeg is mijn hostel hardstikke rustig, schoon en gemoedelijk. Het is zeer centraal gelegen en het metro-station is bij me om de hoek, dus de stad is mijn oester om maar eens een zegswijze te verbasteren. Ik heb alles binnen handbereik.

Deze maand zijn er verscheidene festivals gaande hier. Meest prominent is het Filmfestival. Een veelheid aan interessante, internationala films wordt deze maand in vijf bioskopen vertoont. Een weldaad voor de filmliefhebber die ik ben. Dan is er nog het Jazz en Blues festival. De hele dag lang wordt de meest jazzy blues en bluesy jazz gespeeld in 'Darling Harbour', een prachtig stukje van de stad. De muziek is geweldig en de liefhebber hoeft geen cent te betalen voor zijn luisterplezier, want een pluspunt voor iedere nederlander is natuurlijk. En dit weekend heb ik bourgondisch genoten op het bierfestival, waar meer dan 40 brouwerijen aan deelnamen. Zeevoedsel en bier zijn een verbazingwekkend goede combinatie, ben ik achter gekomen. Ook was ik blij verrast met de ontdekking dat er toch wel degelijk enkele goede bieren in Australie worden geproduceert. Ik was uitermate blij en ietwat incoherent toen ik het festival verliet.

Om alles dan helemaal prettig te maken is er het nachtleven dat nooit stil ligt. Reizigers feesten elke dag, dus elke nacht is het feest. En ik ben een reiziger, dus ik feest elke dag. Met het wilde assortiment aan vreemde mensen dat je ontmoet in hostels is het nooit saai. 'Emo'-meisjes die zich aan iedereen introduceren. Zuid-Afrikaans/Engelse UN-dokters die kookboeken schrijven. Verlegen koreaanse stelletjes die de tijd van hun leven hebben met vier-op-een-rij. Duitse punkers met spijkerjacks en honderden buttons. Finse feestbeesten. Ieren die ontbijten met een pint Guiness bier... En ik natuurlijk.

En dit alles vind plaats onder een dik pak donkergrijze wolken die geen moment ophouden met water lozen. Het weer is werkelijk abominabel. Regen en storm, storm en regen en een vleugje bliksem. De buitenwijken van Sydney zijn overstroomd. hele gebieden staan blank. Vier mensen zijn verdronken. Het is vies, lelijk en koud. Ik draag een dikke trui en lig in bed met koude voeten.

Dit drukt de pret niet natuurlijk. Ik heb een imago van nonchalance tegenover regen hoog te houden, zijnde een nederlander. Dus kop op en er tegenaan met dat stuk fruit!