Weg

In de stoffige hitte van mijn rode vehikel stuiven we over de weg. Een witte wervelwind achtervolgt ons. Een geel verkeersbord waar 'Dip' op staat. Ik vertraag wat. Een diepe kuil hakt een driehoek uit de weg. Ik schiet omhoog in mijn stoel als de voorkant van de auto weer omhoog vliegt aan de andere kant van de kuil. En we gaan weer verder. Ik achtervolg een zandstorm die de lucht voor ons wit kleurt. In de achtervolging maak ik er zelf ook een. Stof vliegt de auto in, met de ramen open of dicht. We rijden in stof. Het ruikt droog, kleiachtig en vagelijk naar as. Ik ruik het de hele dag lang.

Een vlucht zwart-wit gekleurde volgels vliegt de weg over. Er zijn veel vogels. Zwermen roze-rode papegaaien, reusachtige reigerachtige vogels. Havikken. Kraaien die de ingewanden uit aangereden kangeroes pikken. Meestal zie je ze van verre aankomen. Deze vlucht besluit ineens om over de weg heen te vliegen. -Pok!- -Ploing!- -dof!- Een donsveertje plakt op de voorruit. Drie of vier vogels liggen dood op de weg, inmiddels 50 meter achter ons. Shit.

We slippen door een modderpoel van zwarte klei. Naar links en rechts slippend komen we langzaam verder, zonder echt grip te krijgen op de weg. Enorme kloeten modder vliegen omhoog achter ons. De motor schreeuwt en we slippen tergend langzaam van de weg af.

Een strip asfalt splijt het landschap in twee gelijke delen. Gras aan beide kanten. Nergens een boom, plant of dier te verkennen. Het land is plat. Zover het oog reikt en verder, is er niet anders dan dit gras. In de verte druppelt de blauwe hemel over de weg heen. Een plas lucht ligt op de weg aan de horizon en ik rij er naartoe. Door het niks richting de leegte.

Rode termietenhopen staan als grafzerken langs de weg. De muziek die we net hebben opgezet doet een dappere poging om gehoort te worden, maar wordt weggeslagen door het gerammel van de auto die over dikke, rode stenen heen hobbelt. Het lawaai is oorverdovend. We stoppen de auto. Stilte. We staan in een land waar termieten regeren. Ze zitten verborgen in hun zandkastelen, wachtend op de nacht. Stilte.

Dan donderen we weer verder.