Kafuffelen

Degenen die me al wat langer kennen, weten dat ik veel slechte eigenschappen heb. Een daarvan is dat ik vrij vatbaar ben voor verslavingen. Of het blowen, roken, lezen, het virtueel neerschieten van soldaten, internetten, uitslapen of niksen is... In al die dingen ken ik geen moderatie. In het kader van 'als je iets doet, doe het goed', stort ik me op deze bezigheden alsof er geen morgen is, totdat de zonsopgang mij het tegendeel bewijst.

De laatste vijf dagen heb ik me met maar een ding beziggehouden. Al mijn gedachten en energie heb ik in een activiteit gefocust. Voor vijf dagen bestond mijn wereld uit maar een ding: duiken.

Jawel. Ik weet dat ik jullie met mijn vorige verhaaltje (inclusief foto's) al jaloers genoeg heb gemaakt met mijn avonturen in het Great Barrier Reef, maar ik doe er nog een schep bovenop. Ik heb een 'Adventure Diving' cursus gedaan. Wat een normale duik-opleiding inhoud, plus nog een paar extra vaardigheden. Zoals duiken in de nacht, navigeren... en 'deep-diving'. Ik heb 's nachts tussen 4 haaien gezwommen, ik heb op 30 meter diepte gezweefd en ik heb een verdomd goeie tijd gehand in de zee.

En nu wil ik meer. Het is niet genoeg. De smaak heeft me te pakken en sleept me terug het water in. ik kan niet ophouden... Ik moet terug.

Ik zou jullie eindeloos lang kunnen vervelen door proberen uit te leggen [i]waarom[/i] het zo heerlijk is. Ik tot vervelens toe kunnen doortypen terwijl ik probeer te beschrijven hoe ongehoord mooi het great barrier reef is. Ik zou woorden kunnen bedenken die beschrijven wat een heerlijk gevoel het is in het water, tussen al dat leven in al die onwaarschijnlijke vormen. Het heeft geen zin. Ik zou kunnen zeggen dat ik flarimorend rondkafuffel in het wollinoge water en dan weet je evenveel als dat ik een serieuze poging tot beschrijving zou wagen.

Ik ben nog niet klaar met de zee.
Zoals mijn franse mededuiker zou zeggen:
"Fou!"