Er hangt hier een rustiek sfeertje van boetiekwinkeltjes en laid-backheid in het algemeen. Het lange strand met de tropische palmbomen ernaast die in de wind wiegen alsof ze in een bounty-reclame figureren. De marina met visrestaurantjes en duikwinkels. De tientallen touristeninformatiepunten die fel blauw gekleurd zijn met de vele duizenden flyers die allemaal roepen dat hun rifduiktours toch echt de aller, allermooiste zijn. Ze zeggen allemaal: 'Relax'.
Het dorpje ligt in een vallei alsof het uitgestrekt in een hangmat ligt. Een hangmat met een tropisch vruchtencoctail in de hand waar een parapluutje uitsteekt. En een veel te grote zonnebril. Iedereen is hier om te ontspannen en, oh ja, misschien ook wat te zien van dat prachtige Barrier Reef. Ja... het is hier extreem touristisch, maar het lijkt alsof dit het algemene rustpunt is voor iedereen. De ontspanning die als een luie nevel hier over de straten heen rolt is onweerstaanbaar. Zelfs de reiziger die op het meest abominabele schama zit weet hier rust te vinden.
Ook het hostel waar ik zit is ontzettend... chill. Chill is het enige woord dat het recht aandoet. Rondhangen is in dit hostel geperfectioneerd tot hoge kunst. Ik vermoed dat de grootmeester der chillmonniken ooit is afgedaald uit de bergen, nadat hij zijn extreem relaxede verlichting had berijkt, en toen dit hostel heeft opgericht. De eigenaars van het hostel verzekeren me dat het Doug was die dit heeft gedaan en dat hij gewoon een australier is, maar ik vermoed dat er meer aan de hand is.
Het was dan ook niet makkelijk om mij uit mijn hangmat te rukken gisteren en op jacht te gaan naar een baan, maar het is me gelukt en ik heb, terwijl door de marina slenterde, mijn naam achter gelaten bij diverse duikbedrijven. Als ik geen baan kan krijgen op een boot, dan neem ik een van de diverse banen in aan in de horeca die hier overal in de aanbieding zijn. Dinsdag hoor ik meer. Tot die tijd ben ik aan het hangen, loungen, chillen, relaxen, ontspannen en uitrusten.
Nog even een absurde notie: Ik heb gisteravond geslaapwandeld... En helaas niet in de ontschuldige, klassieke manier, maar ik heb de rust in mijn kamer flink verstoord. Ik heb tot drie keer toe geprobeerd bij een amerikaanse meisje in bed te kruipen terwijl ik mompelde over koala's waarna ik zei dat ik frisse lucht nodig had en toen ben ik naar buiten gelopen. Wat ik buiten heb gedaan weet ik niet want daar zijn geen getuigen van... Heel.... erg... vreemd...
Monday, April 9, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

2 comments:
hai Mate,groeten o.a. van je broer
M3 kwamen even langs op de terugweg van een paasfamilieweekend(3x woordwaarde)Ik lees je berichten graag en Menno heeft me nog een keer uitgelegd hoe ik kan "commenten" Misschien komt er nog een dag dat je niet zo blij bent met de didactische kwaliteiten van je broer !
Post a Comment