Ik weet nog niet goed wat ik van deze stad moet denken. Het is de laatste metropool aan de east-coast. Veel backpackers, veel feesten, veel duikers, veel werk. Veel vleermuizen die op mijn auto schijten. Ook regent het aan de lopende band, maar dat is niet zo erg, want ik voel me nu minder schuldig over het feit dat ik al een paar uur achter de computer zit om jullie te verblijden (hopelijk) met mijn schrijfsels.
Ik heb, behalve dit nieuwsberichtje, een nieuw verhaaltje geschreven en een educatief koffiepraatje. Scroll naar beneden en geniet (en leer... of niet)!
Ik heb net een tocht van vier dagen gemaakt vanuit Ayr, wat net ten zuiden van Townsville ligt, naar Cairns. Ik heb een zweeds stelletje (genaamd Elin en Johan) meegenomen in mijn auto en samen hebben we in vier dagen de watervallen en jungle ten zuiden en westen van Cairns verkend. Het was een mooie tocht. Ik heb nog nooit zoveel natuur en watervallen gezien. Dieren zoals de 'leaftailed gecko' (zie foto)
en de Wabi waren vooral bijzonder om te zien. Bijden zijn zeer zeldzaam en erg mooi.Ook hebben we veel plezier gehad in Paluma, een gat van een dorpje dat bovenop een kilometerhoge berg in de jungle ten noorden van Townsville ligt. De avond was aan het vallen en we hadden een plek nodig om te slapen. Er was een hotelachtige plek, maar op het bord stond 'No vacancy'. Toch was het onze laatste kans en ik belde aan om te vragen of ze misschien toch plek hadden.
De eigenaar van het hostel bleek een vreemde, half amerikaans-indiaanse hippie te zijn en hij had nog wel een plekje. Hij bleek normaal nooit mensen te laten slapen in zijn 'hotel', behalve als hij hun aura vond deugen. Mijn aura deugde gelukkig (het is blauw) en we kregen een prachtige kamer. Ook verkocht hij wijn voor $2.50 per fles, wat zeer goed spul bleek te zijn. We hebben de hele avond gedronken en gelachen met hem en zijn vrouw.
Maar goed, Cairns dus. Ik ga proberen hier of in Port Douglas, wat een uurtje ten noorden van Cairns ligt, een stageplek op een van de touristenboten te krijgen. Er hangen hier een paar advertenties die beloven je in 90 dagen op te leiden tot een meesterduiker in ruil voor harde arrebeid en een belachelijk slecht loontje. Ik wil graag leren duiken dus ik ben aan het rondneuzen bij de verschillende bedrijven.
Ik hou jullie op de hoogte!

2 comments:
Leuk verhaal Thijs, keep em comming!
En nu zijn we natuurlijk wel heeeeeel benieuwd naar je fotos!
kk
In midden-amerika paste je nog niet in het duiktuig, dat ziet er nu heel anders uit, denk ik.
90 dagen, dat is veel zeg....ik bedoel niet om het te leren....maar om daar te blijven. Geen meester worden en wel gewoon kunnen duiken lijkt ook al heel leuk.
....Barrier Reef... een sprookje! Have fun, take care, Mariëtte
Post a Comment