Dus...

Ik wil graag iets inspirerends opschrijven, maar ik moet bekennen dat ik de laatste paar dagen geen geweldige avonturen of spirituele wedergeboortes heb meegemaakt. Geen bliksemflitsen op voorschaduwende momenten, geen multi-interpreteerbare tekens die wijzen op een verschrikkelijk lot. Niets van dat alles. De wereld gaat nog steeds rustig zijn gangetje. Het weer is fenomenaal en de mensen zijn nog steeds dezelfde mensen. Ik ook.

Dus wat voor superspannende dingen heb ik te melden? Gisteren heb ik gezwommen in een beeldschone rivier in de jungle. Morgen ga ik duiken in het Great Barrier Reef. Vandaag heb ik boodschappen gedaan en koffie gedronken en ben achter het internet gedoken met de intentie om een inspirerend verhaal voor jullie op te schrijven. Nu blijkt het dat je daarvoor dan dus ook echt inspiratie nodig hebt. Is me dat even balen.

Ik zou graag op elk gewenst moment een avontuur, zei het fysiek of spiritueel, een avontuur willen meemaken of kunnen opschrijven. Ik erger me enigzinds aan mijn onvermogen hierin, maar niet te veel. Ik heb het tenslotte nog steeds naar mijn zin en dat is tenslotte verdomde belangrijk want daar is het tenslotte allemaal om begonnen. Of niet soms?

Ook nu zit ik over mijn kin te wrijven, zwaar in dubio over wat ik nou eigenlijk wil zeggen. Misschien is het maar beter als ik het hier bij laat voor nu.

Meer nieuws later!