Gisteravond overkwam mij iets dat ik niet had verwacht. Ik was die ochtend weggereden uit Hervey Bay, van waauit ik een fantastische trip naar Fraser Island had genoten.
Ah..! Fraser Island.... Wat een ongehoord prachtig plekje is dat! Hemelsblauwe meren met spierwitte stranden, spectaculaire rotsformaties, ijskoude verswaterbeekjes, wilde honden (dingo's) en leguanen waren slechts een deel van het genot. Met een fourwheeldrive over het strand scheuren met 6 volslagen vreemdelingen en in de avonden veel te veel bier drinken en andere kampeerders lastigvallen waren het andere deel. Ik blijkt een genegenheid voor het engelse woordje 'cheers!' te hebben ontwikkeld, vandaag mijn bijnaam: Mr. Cheers. Het waren drie geweldige dagen geweest.
Maar goed..., gisteravond dus reed ik richting het noorden. Een heerlijk bluesconcert was te horen op de radio. De weg viel onder me weg terwijl ik over de mooiere dingen van het leven nadacht en gekke dingen aan het roepen was. (De auto is een van de laatste plaatsen in de wereld waar je nog ongestraft mag schreeuwen of andere vreemde geluiden mag maken.) De zon was reeds aan het afdalen en gaf de wolken een absurde kleur..... Een trilling, een geluid: 'Kpfffs!!'. Een witte straal waternevel spoot met een klap omhoog uit de rechterkant van mijn auto.
Het is nacht en ik lig in mijn auto. Het is heet als een sauna. Druppels zweet vallen van mijn neus alsof het een lekkende kraan is. Ik heb de lamp in mijn auto aangedaan en zo een horde insecten mijn auto ingelokt. Om verdere invasie tegen te gaan heb ik mijn ramen dichtgedraaid. Het wordt warmer en warmer. Ik sta in het gras naast de vluchtstrook van de A1; de snelweg die van Brisbane naar Cairns leidt. Ik ben hier 17 kilometer voor Buckhampton gestrand met een geexplodeerde radiator. Een vriendelijke Australier die mij met een rokende auto langs de weg kwam staan heeft zeer hulpvaardig deze diagnose gemaakt voordat hij weer verder reed. Ik heb een nieuwe radiator nodig en ik moet de stad in zien te komen. Hij wist me te vertellen dat me dit allemaal minstens 400 a 500 dollar gaat kosten.
Ik steek een anti-insect wierrookstok aan om de beestjes uit mijn auto te houden. Het lijkt te werken, hoewel de vliegende mieren nog niet onder de indruk zijn. Uiteindelijk doe ik de lamp maar gewoon uit, de radio aan en de ramen open. Ik luister naar een radioprogramma waarin existentiele filosofie uitgelegd wordt met een analyse van Cricket, Australie's mationale sport. De koplampen van voorbijsjeesende auto's verlichten af en toe mijn auto. De nachtinsecten maak een vreemd, knetterend geluid. Langzaam val ik in slaap.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment