J'accuse!

Het is druk.
Tientallen tafels staan door de ruimte verspreidt. Aan elke tafel zitten mensen te drinken en praten. Het drukke geroezemoes wordt net niet overstemd door de band die aan het spelen is. Ze spelen een soort van amerikaanse country rock. De muziek past niet bij de sfeer, maar is desalniettemin goed. Ik sta, alleen, bovenaan de trap die naar binnen leidde en neem dit allemaal in me op. Dan kijk ik naar de bar. Ik heb dorst. Boven de bar zijn aquaria opgehangen met exotische koraalvissen. Het ziet er allemaal erg duur en gelikt uit. Dit is duidelijk een toeristenbar.

Ik bestel een scooner met Pale Ale bier. Een scooner is een tussenvorm tussen vaasje en pint. Het juiste formaat voor het Australische klimaat. Ik zoek een plek en vind er een aan een tafel waar een blond meisje heel druk met haar mobiele telefoon bezig is. Ik ga zitten en kijk naar de band die met het volgende nummer begint. Ik luister naar een mondharmonicasolo van de leadsinger. Het is erg goed.

"Hey", hoor ik in mijn linkeroor. Ik kijk om. Een ander meisje, in blauwe jurk, is aan tafel komen zitten in de stoel naast mij. Ik kijk haar aan. "Yes?", vraag ik.

"You tried to make a picture of my boobs yesterday on the beach", zegt ze beschuldigend. Ik ben geschokt. Ik? Goedgemanierde Matthijs die zomaar foto's zou maken van, toegegeven, zeer mooie borsten? ik ben beledigd, maar vraag simpelweg "Did I now?". "Yes you tried, but I covered them up in time". Ze lijkt serieus in haar beschuldiging. Dit kan ik niet zoaar laten passeren. "I didn't make a picture of your boobs" zeg ik, vastbesloten om de waarheid boven tafel te krijgen. "Yes you did!" roept ze nu.

Ik ben onschuldig! Waar heb ik dit aan te danken? Al mijn goede gedrag ten spijt wordt ik nu alsnog geaccuseert van een misdaad waar ik niets mee te maken heb. "Listen..., I didn't take a picture of your boobs. Not the whole world revolves around your boobs you know!?". Ik zeg het niet in een onvriendelijke toon, waardoor het misschien nog vervelender aankomt. Ze antwoordt "whatever" en schuift haar stoel weg van me. Ze begint nu met haar vriendin, het blonde meisje dat nog steeds bezig was met haar telefoon, te praten. Ik heb binnenpret.

Als ik wegloop uit de bar besluit ik dat de avond rijp is voor een avontuur. Misschien had ik dat meisje beter niet kunnen beledigen, bedenk ik me. Maar goed..., daar is het nu te laat voor. Ik loop over straat en passeer het community center. Ik hoor applaus. Nieuwsgierig als ik ben loop ik naar binnen. Er is niemand. Ik kijk even rond en hoor dan, vanachter een gesloten deur, weer applaus. met applaudiseerd enthausiast. Wat zou er achter die deur gebeuren? Ik kijk naar mijn voeten en zie dat ik mijn stoute schoenen aanheb. Ik doe de deur open en loop naar binnen.

Binnen zit een man op een stoel met een gitaar. Naast hem staat een andere man met viool. Samen spelen ze muziek. Dan begint de man met gitaar te zingen. Ik kan me de tekst niet meer herinneren maar het was pure poezie. De combinatie gitaar en viool is verbazingwekkend mooi. Drie kwartier luister ik gefacineerd naar het duo. Dan, onder daverend applaus, verlaten ze het toneel en loopt het publiek naar buiten.

Wat ben ik blij dat ik dit gehoord heb.
"Not the whole world revolves around your boobs"
gelukkig niet nee.