Saturday, February 24, 2007

De wijde wereld

Na langer dan een maand bij Byron Bay te hebben vertoeft, wordt het dan nu toch echt tijd om te vertrekken. Ik heb alles wat ik nodig heb aangeschaft, mijn auto heb ik volgegooid met al mijn spullen. Ik ben klaar voor het onbekende dat op mij wacht in Queensland. Afscheid is genomen. Gisteren was mijn laatste dag op de farm met Craig. Als ultieme test ben ik met mijn auto naar boven gereden. Ik had niet gedacht dat ik het zou halen maar mijn verbazing werd geschetst toen het mij, zonder al te veel problemen, lukte. Het is misschien gek om trots te zijn op een stuk machinerie, maar ik kon het toch niet helpen toen ik helemaal bovenaan in de farm parkeerde.

Het was een mooie dag waarin ik Walibi's gezien heb (helaas werden ze steeds weggejaagd door Jet, Craigs hond), de Wedgetailed Eagle in al zijn schoonheid heb mogen aanschouwen (Na de Albatros de grootste vogel van het zuidelijk halfrond), door Jumping Jack mieren te grazen ben genomen en een bloedzuiger van mijn been heb moeten branden.

Vandaag neem ik ook afscheid van Simon en Emma die mij een maand lang hebben getolereerd in hun huishouden. Het was een heerlijke, ontspannen tijd. Misschien iets te ontspannen naar hun doen, aangezien ze me 'The Lazy Dutchman' hebben gedoopt. Lui.... IK!?.... Ze hebben me laten voelen als lid van de familie en mijn dankbaarheid is groot.

Ik sluip natuurlijk niet stilletjes de Byron Bay Shire uit. Vanavond is het groot feest in Byron en dat feest gaat nog groter worden met mijn aanwezigheid daar. Een mooi einde van een mooie periode.

Zoals jullie allemaal weten en zoals het al honderden malen, door vele wijze en minder wijze mensen, is gezegd: Elk einde is ook weer een begin. In dit geval het begin van mijn eigen reis. Het begin van het onbekende. Tot nu toe heb ik steeds de gastvrijheid van familievrienden genoten. Nu ben ik op mezelf aangewezen. Het echt avontuurlijke gedeelte van mijn reis begint met het einde van het familiaire gedeelte. In dit reusachtige land, in deze wijde wereld, is er te veel te zien om te lang stil te staan. De jungle in het noorden. De woestijn in het westen. De Great Barrier Reef in het Oosten. De grote steden in het zuiden. Ze wachten allemaal om door mij gezien te worden. Mijn ogen zijn open, met de bril op de neus.

3 comments:

Anonymous said...

Yo go Brotha!

Anonymous said...

gogogogo mattje!

shaggadelic as you are..

Anonymous said...

Leuke verhalen!
Veel plezier mattie met het komende avontuur :)
Ik lees wel weer verder van je.

Greets
Ruben