Ik zit in de Botanical gardens van Sydney BD. Een oase van rust en ontspanning. Minder dan 10 meter voor me zit een beeldschoon meisje, in bikini, door de Lonely Planet te bladeren.
Ik kijk naar haar en borrel van onrust. Ik wil iets tegen haar zeggen. Liever nog wil ik op de een of andere manier zo'n indruk maken dat ze op mij afkomt. Ik weet dat het een ijdele hoop is om te koesteren, maar ik doe het toch. Ze verandert van positie en ik wordt nog onrustiger. Ze zal toch niet weggaan en mij alleen laten met mijn verlangens, met mijn onnozele hoop op verlossing uit mijn onrust? Nee. Ze neemt simpelweg een andere positie in.
Ik kan haar lichaam nu nog beter zien. Ik durf eigenlijk niet te kijken, bang om opgemerkt, nee..., om betrapt te worden. Als ze omkijkt en mij ziet zal ze dwars door me heen kijken, zoals ze door al die verlangende jongens heen kijkt. Ik zet mijn zonnebril op. Dat voelt veiliger. Ik durf nu vaker te kijken. Onze blikken kruisen elkaar een seconde. Ik glimlach flauw. Ze kijkt weer weg. Niets gebeurt.
Ik heb alle toenaderingsscenario's in mijn hoofd al afgespeeld en verworpen. Alles zal nep en gemaakt aandoen. Of niet? Ik begin te twijfelen. Misschien heb ik toch een kans. Waarom probeer ik het niet gewoon een keer? "Kom op!", schreeuw ik tegen mezelf. "Zeg hallo. Vraag hoe lang ze al reist, waar ze vandaan komt. Je hebt niets te verliezen. Nee heb je, Ja kan je krijgen. Doe iets! Dit is je enige kans. Waar ben je toch in hemelsnaam bang voor? Zelf het slechtste scenario is zo erg nog niet. Wees een man!"
Al deze dingen roep ik tegelijk tegen mezelf. Het enige effect is dat ik me nog laffer voel dan eerst. Zo veel mooie, leuke en lieve meisjes in de wereld en allemaal doen ze me pijn. Stuk voor stuk, een voor een, keer op keer maken ze me onzeker, onrustig en ongemakkelijk. Maar ik ga het veranderen! Ik ga.....
Ze staat op, trekt blousse en broek aan en loopt weg. Ik kijk haar na.
Ach.... Er zijn zoveel leuke meisjes in de wereld. Kans genoeg. Het was toch al veel te laat. Ik moest maar eens gaan...
Als ik wegloop passeer ik twee zonnebadende vrouwen.
Een van de twee glimlacht naar me.
Verdomme....
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
Lonely planet, lijkt me aanknopingspunt nummer 1.
Jullie zoeken blijkbaar beiden iets leuks in Sydney.
Besides, je moet er niet meteen zoveel waarden an gedachten aan koppelen. Een gewoon gesprekje is een gesprekje. meer niet.
Dat komt heus niet kansloos over ofzo.
BTW. ik vind dat je leuk schrijft.
Keep it up!
Hey thijsje!
hartstikke leuk man deze verhaaltjes, leuk dat je ons zo op de hoogte houdt.
En menno's advies is inderdaad een goeie, en het maakt niks uit om je zwak op te stellen tegen een meisje, je bent daar nieuw, ontwetend en nieuwschierig...en zij misschien wel evenveel.
have fun on the beach man! hier regen en storm...
groet k
Misscien had zij ook zwak voor jou...wie weet.
Post a Comment