Innerlijke dialoog in de bus

1

"Ik heb last van mijn rug"
"Stel je niet aan"
"Ik stel me niet aan, ik zeg alleen dat ik last van mijn rug heb"
"En zo vestig je onnodige aandacht op je rug"
"Die pijn doet"
"Precies"
"Hoe is dat aanstellen?"
"Luister..., mijn rug doet ook pijn. Hoor je me daar over klagen?"
"..."
"Precies"
"Maar nu heb jij het ook over je rug"
"Om een punt te maken"
"Door erover te klagen"
"Nee... Door er juist niet over te klagen"
"Dus zeggen dat je niet over je rug klaagt is wel goed?"
"Nee!"
"Dat begrijp ik niet"
"Je moet gewoon niet over je rug praten"
"Maar hij doet pijn!"
"Daarom juist!"
"Waar windt jij je toch over op"
"Weet je wat? Laten we allemaal over onze rug gaan praten. Nee dat help!"
"Het hoeft ook niet te helpen"
"Ja wat wil je nou van me!?"
"Een beetje medeleven, dat is alles"
"Aansteller"
"Zeurpiet"

2

"Ik heb last van mijn rug"
"Goh wat vervelend nou"
"Ja. Ik heb er al een tijdje last van"
"Och"
"Het zit in mijn onderrug, al de hele tijd"
"Waar precies?"
"Hier, net ietsje onder het midden zie je wel?"
"Oh wat naar voor je"
"Het is niet echt pijnlijk, meer een soort zeurende pijn, die maar niet weg gaat"
"Een beetje zoals bij een stijve nek?"
"Ja! Ja, precies dat ja!"
"He gut wat vervelend nou"
"Ik kan me ook moeilijk ergens anders op concentreren dan op mijn rug"
"Ja vervelend is dat"
"Ik heb er al een paar uur last van"
"Heel naar"
"En weet je wat het vervelendste is?"
"Nou?"
"Het is beter met een rechte rug, maar door die stoelen hier..."
"Ja"
"Zo wordt het alleen maar erger"
"En als je gewoon rechtop ging zitten?"
"Dat hou ik niet vol hoor"
"He wat vervelend nou voor je"
"Ja"
"Heel vervelend"