Sunday, January 21, 2007

"Hi! I'm Molly! How are you!?"

Als Amsterdammer heb ik mezelf aangeleerd om wantrouwig te zijn tegenover overenthusiaste mensen die je spontaan aanspreken. Meestal proberen ze je een goed doel aan te smeren (Donder op met je Prins Bernardfonds!). Ik antwoord dan ook met een opgetrokken wenkbrouw, een sarcastisch glimlachje, vragende ogen en met het eloquente 'Alright'. Molly staat voor me heen en weer te stuiteren en stelt de ene vraag na de andere. Ik antwoord geduldig, kaats de standaard vragen terug en wacht het moment af dat ze iets begint te promoten. Dat doet ze niet, maar wat is ze ongelofelijk vrolijk. Ik dans een minuutje met haar. Dan ziet ze iemand anders en ze stuitert weer verder.

Ik ben in de Brighton Bar in Sydney BD samen met Josh, zijn vriendin Amy, zijn neef James en de aanhang van James; drie meisjes wiens namen ik door de muziek niet kan horen. Ik noem ze dus maar Glasses, Curly en Weird Chick. Glasses heeft een schattig nerdbrilletje dat te laag op haar neus zit en ze vind James leuk. Curly heeft lang, klurrelnd haar, is verlegen en vind James ook leuk. Weird Chick giet de restanten van alle oude biertjes in een leeg bierflesje. Ik drink het op.

Het is rokerig, de muziek is slecht, het bier is duur en het is net niet druk genoeg. Mijn eerste avond uit in Sydney. Het is perfect!

Een uur hiervoor heb ik in het park de Sydney Symphony zien optreden. Jaarlijks houden ze daar een gratis concert. Zo'n honderdduizend mensen hebben hun picknickkleedje neergelegd om naar de creme de la creme van de Australische muziek te luisteren. De sfeer is heel gemoedelijk. Ik kijk omhoog. Een reusachtige zwerm vogels vliegt heen en weer over de boomtoppen. Het zijn er zeker duizenden. Rik vertelt me dat het vleermuizen zijn.

Tijdens de finale van het laatste stuk worden kanonnen afgeschoten en prachtig vuurwerk vliegt de lucht in. De pijlen zijn perfect getimed op de muziek, waardoor de denderende finale van het laatste stuk een lust voor oog en oor is.

Als het is afgelopen begeven honderdduizend mensen zich weer naar hun huizen. Ik ga naar de Brighton Bar, waar Molly en Weird Chick op me wachten.

Het was een mooie avond.

7 comments:

Unknown said...

Mooi verhaal,

Mijn ervaring met dames in niet-nederlandse landen is dat ze een stuk oprechter en enthousiaster zijn.

Daar kan je je gewoon voor openstellen en dan zie je wel wat ervan komt.
Is meestal erg leuk.

Dat stukje over de vogel/vleermuizen was erg leuk.
Keep it up!

grtz,
Menno

Unknown said...

Hee matthijs,
Klinkt allemaal prima!! Je bent een geboren schrijver, geweldig verhaal, kijk uit naar je volgende verhalen.
Liefs Zoë

Milla said...

Hej Asmo!

I dont really know what you have written, but I hope you are doing fine and heaving tons of fun. I saw the pics, they look very nice!

Take care of yourself!
;)

Anonymous said...

Hoi Matth,
Goeie verhalen, heb genoten.
En tja de meeste meisjes bijten niet, behalve je moeder natuurlijk.
In't wild zijn de dames meestal net zo onzeker als je zelf bent, just give it a try, have some fun.
Je bent een geboren verteller!
Het zijn echt mooie collumns, in de meeste kranten en tjdschriften zijn ze veel saaier.
Prettig dat je al zoveel hebt gedaan en gezien.
Begint je hoofd al te vervellen?Sneeuwt het als op je boordje?
Maarten is nu aan het schaatsen op de Weissensee, er is ijs dus....!
Bij de grote storm hier in Nederland(en het was een grote storm) is de bril van Maarten's neus gevlogen...weg.
Hij is nu op pad met een rood half leesbrilletje, ik hoop dat ie de scheuren in het ijs ziet, dat begrijp je.Als ie thuis komt is z'n nieuwe bril pas klaar, maar een Maarten zonder lezen is geen Maarten, as you know.
Verder gaat het hier goed, heb vanmiddag de eerste workshop aan het LOT=Landelijke Oriëntatie Theaterscholen gegeven.Er waren weer veel meisjes bij die "beroemd"willen worden(hi,hi), een paar gaan het redden denk ik.
Enfin......... live goes on.
Tot mails, XX Mariëtte

Matthijs Endt said...

Hallo jongens!
Fijn dat jullie mijn verhaaltjes kunnen waarderen. Ik begin me steeds relaxedter te voelen. Ik heb veel tijd om te lezen en rond te wandelen en de sights van Sydney te zien. En de stranden zijn om te kwijlen. Ik hoop dat Maarten niet valt zo zonder bril. Vorig jaar deed ie het met...

Ik ben erg blij met al jullie reacties. Jullie horen snel van me!

Anonymous said...

Errug leuk Thijs je verhalen, ik hoop dat je zo doorgaat met schrijven over je avonturen...get in there mate k

Anonymous said...

Hey Thijs,
Klinkt als een mooie ervaring! Hoe gaat het met het surfen? Tot schrijvens!
Felix