Hallo daar, thuisfront!
Het heeft een tijdje geduurd voordat ik hier een berichtje kon neerzetten, maar hier ben ik dan, gezond en wel.

Over de vliegreis: Die was.... lang. Een advies aan iedereen: Vermijd London Heathrow airport ten alle tijden! Vanwege slecht weer was mijn vlucht naar Londen vertraagt, en vanwege onduidelijkheden omtrent mijn Visum moet ik in Londen opnieuw inchecken. Daar had ik, ondanks de vertraging, toch nog twee en een half uur voor. Genoeg zou je denken? No Way! Het is niet voor niets dat de overstaptijd in Londen zo lang was... Je hebt die tijd meer dan nodig om in de rij te staan. Overal, maar dan ook OVERAL moet je voor in de rij staan. Om elke hoek zijn er zigzagfuiken opgesteld, gemaakt van palen met veiligheidsgordels die ze verbinden. Ik wind me hier nogal over op omdat ik uiteindelijk zo'n 15 uur heb doorgebracht op Heathrow.

Anyways... Toen ik daar eindelijk weg was voelde ik me een stuk beter en na 8 uur vliegen kwam ik aan in het eilandskoningkrijkje Bahrein. Daar moest ik weer 12 uur wachten, maar Gulf Air was zo aardig om me van een hotel te voorzien. Uiteraard had de taxichauffeur die me naar het hotel bracht een goede vriend die mij wel een tour door het Illustere Bahrein wilde geven. Dat heb ik gedaan. Ik kan jullie nu alvast zeggen dat Bahrein niet de moeite is om ooit naartoe te reizen. Het kleine eilandje is stinkend rijk omdat er olie is. Alle oude huizen zijn platgegooid voor nieuwe, megalomane projecten. Bahrein heeft een vrij liberale, shi'itische overheid. Als gevolg is het dan ook het Ibiza van Saoudi Arabie geworden. Overal zijn peperdure vakantiehuisjes. Achter de stad is het een grote kale woestenij vol met oliepompen en tenten waar de arbeiders in wonen. Na de tour wilde de taxichauffeur 2 keer zo veel geld als afgesproken, maar ik kan met enige trots zeggen dat hij niets extra's gekregen heeft. Toen ik eindelijk lekker aan het slapen was in mijn hotelkamer werd er aangebeld... Een afgeleefde, oudere vrouw in zomerjurk vroeg of ik zin had in een massage... nee dus.

Goed, van Bahrein weer het vliegtuig in en 15 uur later arriveerde ik, een dag later dan gepland, in Sydney. Daar werd ik opgehaald door Josh, zoon van Rik en Rhonda (oude studievrienden van Maarten en Mariette). Ik ben buitengewoon gastvrij onthaald in hun huisje in het centrum van Sydneys suburbia. Ik had nooit echt stilgestaan bij hoe groot Sydney wel niet is... Maar je moet bedenken dat als je een kaart van Australie pakt en je ziet de rode stip van Sydney en dan een puntje in precies het midden zet, dan ben je ongeveer bij het huis van Rik en Rhonda. Vanaf daar is het nog zeker een half uur rijden naar de bekende brug en operagebouw; Naar Sydney BD (Business District).

De eerste dag heb ik een grand tour gekregen van Rik. We zijn naar de boulevard onder de brug geweest, naar 'The Gap' (Dat is waar de schepen vanaf de zee Sydney Harbour in varen), en naar een van de vele prachtige stranden waar ik mijn eerste duik in de zee hier heb genomen. Adembenemend mooi en lekker! Wit zand, blauwe zee, reusachtige golven... Prachtig!
Gisteren zijn ik en Josh dan ook naar het stand gegaan. Eerst naar Manly beach, en daarna naar Palm Beach. Ik denk dat ik verliefd ben op de stranden hier. Ik ga een surferdude worden mensen! Morgen ga ik shoppen voor een Hawaian outfit en dan is het surfs up!

Er is een hele hoop te zien hier en Josh en Carli (de zus) zijn zo aardig om me overal mee naartoe te slepen. Ik heb het erg naar mijn zin, maar ik voel ook wel de behoefte om wat meer independant te zijn. Ik ben wel heel erg een loge in plaats van reiziger. Dus ik denk dat ik hier nog een paar daagjes blijf en dan naar het noorden ga reizen, richting Brisbane...

Goed mensen..., ik ga weer zwemmen!
Ik hoop dat ik jullie niet te lang heb laten wachten. Ik hou jullie op de hoogte!
G'day mates!